<span>به گزارش روابط عمومی بهداشت و درمان صنعت نفت خارگ و به مناسبت روز اورژانس و فوریتهای پزشکی : </span><br> <span>«خدمت در جزیره مقاوم خارگ، همواره جلوه‌ای از ایثار، صبوری و تعهد بوده است؛ سرزمینی که در تاریخ پرافتخار خود روزهای سخت جنگ و بمباران را تاب آورد و امروز نیز به‌عنوان نبض تپنده صادرات نفت و صنعت کشور، بار سنگینی بر دوش مدافعان سلامت می‌گذارد.</span><br> <span>ثانیه‌های سرنوشت‌ساز و آمار بالای مراجعان در تنها پناه درمانی جزیره،</span><br> <span>لیدا دوستی‌خواه با اشاره به ۲۴ سال تجربه فعالیت در حرفه مقدس پرستاری و گذراندن بخش عمده‌ای از این سال‌ها در اورژانس بیمارستان خارگ، این بخش را خط مقدم درمان و نقطه اتکای کل جزیره خواند و اظهار داشت:</span><br> <span>«اورژانس نخستین و حیاتی‌ترین محل مراجعه بیماران در شرایط حاد بالینی است. به‌طور میانگین روزانه پذیرای بیش از ۲۰۰ مراجعه‌کننده هستیم؛ رقمی قابل‌توجه که با توجه به تغییرات فصول، وضعیت آب‌وهوایی، ایام تعطیلات و به‌ویژه وقوع حوادث غیرمترقبه دستخوش نوسان می‌شود. در این بخش، وظایفی بنیادین و حیاتی همچون تریاژ و اولویت‌بندی بالینی، احیای قلبی-ریوی (CPR)، درمان مصدومان سوانح و تروما، مهار خونریزی‌ها و درد‌های حاد و از همه مهم‌تر پایدارسازی علائم حیاتی بیماران پیش از تصمیم‌گیری برای اعزام، با حداکثر دقت انجام می‌گیرد.»</span><br> <span>جغرافیای بسته و محدودیت‌های اعزام؛ سنگینی مضاعف رسالت درمان</span><br> <span>این پرستار باسابقه با تأکید بر تفاوت خدمت در یک جزیره دورافتاده نسبت به کلان‌شهرها تصریح کرد:</span><br> <span>«در شهرهای بزرگ دسترسی به مراکز فوق‌تخصصی، ناوگان آمبولانس‌های متعدد و بیمارستان‌های معین در زمانی کوتاه میسر است؛ اما در جغرافیای محصور جزیره خارگ، تیم درمانی باید با اتکا به ظرفیت‌های موجود، آمادگی بالا و تصمیم‌گیری‌های فوق‌العاده سریع عمل کند. در اینجا هر دقیقه به معنای واقعی کلمه بوی مرگ و زندگی می‌دهد. اگر بیماری به سطحی از مراقبت تخصصی‌تر نیاز داشته باشد که در جزیره فراهم نیست، موضوع اعزام هوایی یا دریایی مطرح می‌شود؛ فرآیندی که به‌شدت متأثر از شرایط جوی، طوفان‌های خلیج فارس و محدودیت‌های ترابری است. همین ویژگی، بار مسئولیت همکاران ما را برای حفظ و ثبات وضعیت بالینی بیمار تا رسیدن به ساحل خشکی بسیار سنگین‌تر می‌کند.»</span><br> <span>سنگر پایدار؛ از حافظه تاریخی جنگ تا رویارویی با حوادث صنعت نفت</span><br> <span>دوستی‌خواه با اشاره به پیشینه ویژه جزیره و بافت عملیاتی آن افزود:</span><br> <span>«خارگ سرزمینی است که روح ایثار و مواجهه با بحران در تاریخ آن ریشه دارد؛ جزیره‌ای که در سال‌های دفاع مقدس چه در سال‌های دور و چه اکنون ، خط مقدم بمباران‌ها بود و کادر درمان آن روزها پا‌به‌پای صنعتگران سنگر مقاومت را حفظ کردند. امروز نیز به دلیل ماهیت تأسیسات و فعالیت‌های فشرده نفت و گاز، اورژانس همواره در آماده‌باش کامل برای مواجهه با حوادث صنعتی سنگین، سوختگی‌ها و آسیب‌های شغلی قرار دارد. در چنین بحران‌هایی، انجام کار تیمی منسجم حرف اول و آخر را می‌زند؛ هیچ‌کس به‌تنهایی قادر به مهار یک بحران بزرگ صنعتی نیست و همه اعضای تیم—از پزشک و پرستار تا پرسنل فنی و پشتیبانی—باید در بالاترین سطح هماهنگی و بدون نیاز به کلام اضافی، در کوتاه‌ترین زمان به وظایف خود عمل کنند.»</span><br> <span>چالش پیوندهای عاطفی در جامعه بسته بومی و پاداش لبخند بیمار</span><br> <span>وی یکی از سخت‌ترین و در عین حال عاطفی‌ترین جنبه‌های کار در اورژانس خارگ را شناخت عمیق میان کادر درمان و ساکنان دانست و گفت:</span><br> <span>«جامعه خارگ محیطی کوچک، صمیمی و درهم‌تنیده است. گاهی سخت‌ترین لحظه زمانی رقم می‌خورد که بیماری که روی تخت احیا قرار دارد، از آشنایان، همکاران یا همسایگان خودت است و خانواده نگرانش با چشم‌های پر از اضطراب پشت درِ اورژانس منتظر شنیدن کلمه‌ای امیدبخش هستند. در چنین لحظاتی سنگینی بار روانی دوچندان می‌شود. با این حال، وقتی می‌بینیم همان بیمار پس از ساعت‌ها اضطراب و تلاش شبانه‌روزی تیم درمان، لبخند به چهره‌اش بازمی‌گردد و با حال عمومی خوب ترخیص می‌شود یا یک دعای خیر و "خدا قوت" صمیمانه از زبان بستگانش شنیده می‌شود، تمام خستگی‌های شب‌بیداری و استرس‌های فرساینده از تنمان بیرون می‌رود.»</span><br> <span>سه ضلع حیاتی پرستاری اورژانس: آرامش، مهارت و هم‌دلی</span><br> <span>این مدافع باسابقه سلامت در پایان، مهم‌ترین سرمایه یک پرستار اورژانس را توانایی حفظ خونسردی در کوران بحران‌ها دانست و خاطرنشان کرد:</span><br> <span>«آرامش، صبر و هم‌دلی، شالوده شخصیت حرفه‌ای یک پرستار است. بدون شک دانش علمی و مهارت تکنیکی ضرورت قطعی این رشته است، اما اگر پرستار نتواند در میانه غوغای اورژانس، استرس محیط را کنترل کرده و خونسردی خود را حفظ کند، کارایی دانشش به حداقل می‌رسد. هنر پرستار اورژانس این است که در اوج بحران و نگرانی بیمار و همراهان، همان کوه آرامش ولنگر اطمینانی باشد که امید و حیات را به محیط تزریق می‌کند.»</span>